Κατάλογος Απαγορευμένων ουσιών

Η χρήση αναβολικών ουσιών (Doping)

Η χρήση αναβολικών ουσιών από τους αθλητές, υπάρχει από καταβολής του αθλητισμού. Ηδη από την αρχαιότητα οι παιδοτρίβαι, πρόσφεραν στους αθλητές τους τις διαιτητικές συνταγές που θεωρούνταν απαραίτητο βοήθημα για την βελτίωση της απόδοσής τους.

Φυσικά με τα χρόνια άλλαξε ο τρόπος λήψης και παρασκευάσματος ωστόσο παρέμεινε η δόξα και το χρήμα σαν ίσως το μόνο ισχυρό κίνητρο.

Ο αγώνας κατά του doping πρέπει να θεμελιώνεται στη διαμόρφωση μιας υγιούς συνείδησης στους αθλητές και νέους όλου του κόσμου Η άμιλλα, τα υγιή αθλητικά πρότυπα πρέπει να ζυμώνουν της ψυχές των νέων και μαζί με την γνώση και την σωστή ενημέρωση να αποτελούν όπλα για τη μάστιγα αυτή του αθλητισμού. Η χρήση της φαρμακοδιέγερσης είναι αντίθετη με το αθλητικό πνεύμα, αφού έτσι συναγωνίζονται φαρμακολόγοι και όχι αθλητές. Αυτό προσπαθεί να πετύχει ο αγώνας κατά του doping, να μην μετατραπούν οι αθλητές σε πειραματόζωα.  

Οι συνέπειες από την χρήση αυτών των σκευασμάτων είναι επικίνδυνες για την υγεία και φυσικά αναρίθμητες.

Στο καρδιαγγειακό: ταχυκαρδία, αρρυθμίες, αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Στο γαστρεντερικό: ανορεξία, απώλεια βάρους, διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

Στο νευρικό σύστημα: ανησυχία, αϋπνία, τρόμος, σπασμοί, τοξική ψύχωση, ψυχική και σωματική εξάρτηση, ναυτία, αϋπνία, αίσθημα κοπώσεως, δύσπνοια κατά την προσπάθεια.

Από αναβολικά στεροειδή ( Τεστοστερόνη)

Κεφαλαλγίες, πόνοι στην κοιλιακή χώρα, πεπτικό έλκος, νεφρολιθίαση, αυξημένη σεξουαλικότητα, γυναικομαστία, ευερεθιστότητα, υπερδιέγερση, αϋπνίες, διαταραχές του συναισθήματος, βλάβη στο ήπαρ ( καρκίνο), κλπ.

Ο έλληνας νομοθέτης με τον νόμο 1646 του 1986 απαγορεύει την αφαίρεση αίματος και την επαναχορήγηση του πριν τον αγώνα καθώς και η χορήγηση σε αθλητή ή η λήψη από αυτόν κάθε ουσίας που μπορεί να επιφέρει τεχνητή μεταβολή της φυσικής αγωνιστικής ικανότητας. Στην παράγραφο 4 του άρθρου 7 οφείλεται ότι απαγορεύεται η χορήγηση σε αγωνιζόμενο ή η λήψη από αυτού φαρμάκου με αποδεδειγμένη θεραπευτική ενέργεια για ορισμένη νόσο εκτός αν: Α) η συγκέντρωση του στο αίμα δεν υπερβαίνει την μέγιστη επιτρεπτή συγκέντρωση Β) αν γνωστοποιηθεί η νόσος από την οποία πάσχει ο αγωνιζόμενος, η δοσολογία το είδος του φαρμάκου ο χρόνος και η διάρκεια λήψης. Όποιος χορηγεί σε αθλητή απαγορευμένη ουσία τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή και με ισόχρονη στέρηση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, ο δε αθλητής τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους απαγορεύεται η συμμετοχή του σε αθλητικές δραστηριότητες και αγώνες για δύο τουλάχιστον έτη και διαγράφεται από το αθλητικό μητρώο. Όλοι οι αθλητές είναι υποχρεωμένοι να δέχονται τον έλεγχο doping. Σε περίπτωση άρνησης τους στερούνται το δικαίωμα να μετέχουν σε αγώνες για ένα χρόνο.

ΜΕΛΕΤΗ ΓΝΩΣΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΠΟΛΗΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΒΟΛΙΚΑ

των

Χοχλιούρου Ε., Τερζίδης Ι., Σοφίδης Γ., Νάτσης Κ., Κούτρας Γ., Τσιραντωνάκης Α.

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των γνώσεων, στάσης και συμπεριφοράς των μαθητών των Λυκείων του 1^ου, 2^ου Ενιαίου (δείγμα: 865 μαθητές) και του 2^ου ΤΕΕ (δείγμα: 238 μαθητές) γύρω από τα αναβολικά. Σύνολο δείγματος 1103 μαθητές.

Διανεμήθηκε ανώνυμο – απόρρητο ερωτηματολόγιο, σε 1103 μαθητές με Μ.Ο. ηλικίας τα 16.8   έτη (εύρος: 15-29 έτη).

Ένα μεγάλο ποσοστό των μαθητών 67,3 % ασχολούνταν με τον αθλητισμό με ιδιαίτερη προτίμηση στο ποδόσφαιρο 62,2%, στο Basketball 55 %, Volleyball 32,2 %, Handball   21,3%, στίβο 15,6 % και άλλα αθλήματα   18%.

Ο χρόνος ενασχόλησης με τον αθλητισμό ήταν από 5 μήνες έως 12 έτη (μ.ο. 4,3 έτη) με συχνότητα 1 με 8 προπονήσεις την εβδομάδα (μ.ο. 4,6 προπονήσεις/εβδομάδα).

Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων στην ερώτηση ποια από τα παρακάτω θεωρούν ότι είναι απαγορευμένες ουσίες (Doping) για τους αθλητές απάντησαν

α) Διεγερτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος 910/1103 (82,5%), β) Ναρκωτικά αναλγητικά   995/1103 (90,2%), γ) Ανδρογόνα αναβολικά στεροειδή 937/1103 (84,9%), δ) Αναστολείς των β αδρενεργικών υποδοχέων   622/1103 (56,4%).

Tο 83,9% (926/1103) δεν θα έπαιρναν για κανένα λόγο, ενώ το 10,5% (116/1103) θα έπαιρναν για λόγους διάκρισης, το 14% (155/1103) για οικονομικούς λόγους και το 15,1% (167/1103) για λόγους προβολής. Το 0,09% (10/1103) δεν απάντησε στην παραπάνω ερώτηση. Το 45,9% (507/1103) δεν γνωρίζουν τι προβλέπει η Ελληνική νομοθεσία για την χρήση των απαγορευμένων ουσιών από τους αθλητές, το 13,6% (150/1103) γνωρίζει λίγα πράγματα ενώ το 59,5% (657/1103) θεωρεί ότι γνωρίζει. Το 62,8% (693/1103) θεωρούν ότι η ενημέρωσή τους είναι ανεπαρκής, το 25% (276/1103) μέτρια και το 12,1% (134/1103) επαρκής.

Συμπερασματικά, οι γνώσεις των μαθητών γύρω από ποιες ουσίες θεωρούνται αναβολικές (doping) για τους αθλητές φαίνεται να είναι περιορισμένες. Σχεδόν στο σύνολό τους οι μαθητές γνωρίζουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι όλες οι αναγραφόμενες στο ερωτηματολόγιο. Υπάρχει σύγχυση από τους μαθητές μεταξύ των αναβολικών ουσιών (doping) και των ναρκωτικών ουσιών. Η ενημέρωσή τους θεωρούν ότι είναι επαρκής μόνο το 12,1% και πιστεύουν ότι αυτή πρέπει να γίνεται από τις ομοσπονδίες (59,4%) παρά στα σχολεία (32,1%) και από τους ιατρικούς φορείς (22%).